Na veertig jaar vriendschap durfde ik niet meer samen op vakantie

Ik ben 68 en heb samen met mijn vrouw Marjan al bijna veertig jaar een hechte vriendschap met Theo en Els. Sinds Theo chronisch ziek is, merk ik dat onze vriendschap langzaam is veranderd in iets waarvoor ik bang ben geworden. Ik schaam me daarvoor, omdat ik weet dat hij zich juist nu door ons in de steek gelaten voelt.

Na 32 jaar Frankrijk heb ik voor het eerst gezegd dat ik niet mee wil

Ik ben net met pensioen en ik merk dat ik ineens niet meer kan doen alsof die jaarlijkse vakantie met onze vriendengroep mij nog gelukkig maakt. Mijn man Willem wil niemand kwijt, en eerlijk gezegd snap ik dat ook, want deze mensen horen al meer dan dertig jaar bij ons leven. Toch voelt het alsof ik na al die jaren voor het eerst moet kiezen of ik nog één keer meega voor de vrede, of eindelijk iets voor mezelf durf te willen.

Na veertig zomers samen in Frankrijk wilden we ineens niet meer mee

Ik dacht altijd dat onze vakanties met Kees en Marjan een vast onderdeel van ons leven waren, net als kerst bij de kinderen en koffie op zondagochtend. Pas toen Kees met een schema voor drie weken Frankrijk kwam, merkte ik hoeveel ik al jaren had ingeslikt. Mijn man en ik boekten uiteindelijk iets voor onszelf, en sindsdien voelt veertig jaar vriendschap ineens verrassend kwetsbaar.