Ik ben al veertig jaar bevriend met Theo en Marjan, en hun scheiding heeft onze hele vriendschap op zijn kop gezet. Mijn man Henk is vastbesloten Theo door zijn depressie heen te slepen, maar ik merk dat ons eigen leven steeds kleiner wordt. Ik schaam me ervoor dat ik jaloers ben op iemand die zo diep in de put zit, maar dat is wel wat er gebeurt.
Ik ken Henk en Marja al sinds we met z’n vieren in een huurflat woonden en nog dachten dat we alle tijd van de wereld hadden. Nu Henk een burn-out heeft en Marja diep in een depressie zit, proberen mijn vrouw Els en ik te helpen, maar het neemt ons hele pensioenleven over. Ik schaam me dat ik soms niet opneem, terwijl ik ook voel dat we dit niet nog jaren kunnen volhouden.
Ik vertel hoe een vriend uit onze vaste vriendengroep na zijn scheiding steeds meer op ons ging leunen. Ik wilde hem niet laten vallen, maar ik merkte dat ik thuis nergens meer kon bijkomen en dat mijn huwelijk eronder begon te lijden. Toen hij vroeg om tijdelijk bij ons in te trekken, moesten mijn man en ik onder ogen zien dat loyaliteit ook een grens kan hebben.
Ik ben tweeënzestig en eet al meer dan dertig jaar elke eerste zaterdag van de maand met dezelfde vriendengroep. Sinds de scheiding en depressie van één van onze vrienden zijn die avonden veranderd in iets waar ik dagen tegenop zie. Toen ik zei dat ik een keer niet meer mee wilde, bleek dat mijn man en ik heel anders dachten over wat trouw aan een vriend betekent.
Ik ben 67 en zie hoe onze hechte vriendschap met een bevriend stel na hun scheiding langzaam ons eigen huwelijk binnendringt. Mijn vrouw probeert haar vriendin overeind te houden, maar ik raak haar, onze rust en nu zelfs een deel van onze financiële zekerheid kwijt. Ik voel me schuldig omdat ik weet dat die vriendin echt ziek en eenzaam is, maar ik kan niet doen alsof er geen grens bestaat.
Ik vertel hoe mijn vrouw en ik klem kwamen te zitten tussen twee vrienden die we al meer dan dertig jaar kennen. Hij kon niet meer zorgen voor zijn depressieve vrouw en vroeg ons om het tijdelijk over te nemen. Ik dacht dat we konden helpen zonder partij te kiezen, maar zo eenvoudig bleek het niet te zijn.
Ik dacht altijd dat onze vakantie in Frankrijk het bewijs was dat vriendschap vanzelf meegaat als je maar lang genoeg samen optrekt. Toen Kees na zijn scheiding vroeg of hij gratis mee mocht, merkte ik hoe snel ik hard kon klinken tegen iemand van wie ik juist veel hou. Nu is het februari en staat het huis voor juli nog steeds niet vast, terwijl niemand in onze groepsapp nog normaal over iets anders praat.
Ik dacht altijd dat mijn man en ik hetzelfde bedoelden als we zeiden dat familie voorgaat. Toen onze zoon na een burn-out vroeg of hij tijdelijk bij ons mocht wonen, bleek dat pijnlijk anders te liggen. Ik weet nog steeds niet of ik mijn huwelijk bescherm of mijn kind in de steek laat.
Ik dacht dat ik eindelijk mocht uitkijken naar een leven waarin ik niet meer voor iedereen hoefde te zorgen. Toen onze zoon met een burn-out en depressie instortte, wilde mijn man alles opgeven om bij hem te gaan wonen. Ik schaam me voor sommige gedachten die ik toen had, maar ik weet nog steeds niet of grenzen stellen hetzelfde is als iemand in de steek laten.
Ik ben 62 en zie hoe mijn man steeds meer de steunpilaar wordt van zijn vriend Kees, die na een scheiding alleen en depressief thuiszit. Ik gun Kees hulp, maar onze weken, afspraken en nu zelfs onze vakantie draaien om zijn sombere dagen. Ik weet niet meer waar loyaal zijn ophoudt en waar ik ons eigen leven moet beschermen.
Ik ben 68 en mijn vrouw en ik zijn al ruim veertig jaar bevriend met Henk en Marijke. Toen hun gezondheid en depressie steeds meer beslag op ons leven gingen leggen, merkte ik dat ik hulp geven begon te verwarren met altijd beschikbaar zijn. Ik heb uiteindelijk iets gezegd waar ik me nog steeds schuldig over voel, ook al weet ik niet hoe lang we anders waren doorgegaan.
Ik stond in mijn eigen keuken met een theedoek in mijn hand toen mijn man zei dat onze vriend tijdelijk bij ons moest komen wonen. Op dat moment knapte er iets in mij, omdat maanden van zorgen, slikken en inschikken ineens hardop werden. Ik vertel dit omdat ik nog steeds niet weet waar trouw aan een vriend ophoudt en verraad aan jezelf begint.