Ik dacht dat we na ons pensioen eindelijk tijd zouden krijgen voor de dingen die we steeds hadden uitgesteld. Toen onze vrienden ziek werden, zijn mijn man en ik vanzelf gaan helpen, omdat je iemand van veertig jaar toch niet laat zitten. Nu staat onze geplande reis ineens tegenover hun hele dagelijks leven, en ik merk dat liefde voor vrienden ook zwaar kan voelen.
Ik dacht altijd dat onze vriendschap met Henk en Marja nergens tegenop kon. Sinds hun pensioen belden ze ons steeds vaker voor kleine dingen, tot onze eigen dagen er ongemerkt omheen begonnen te draaien. Toen Henk vroeg of wij een deel van onze vakantie wilden opgeven, merkte ik dat ik niet alleen boos was, maar ook verdrietig om wie we voor elkaar waren geworden.
Ik dacht altijd dat onze vriendschap met Henk en Marijke vanzelfsprekend was, juist omdat we alles zo lang samen hadden gedaan. Sinds Marijke vergeetachtiger werd, merkte ik dat Henk steeds meer van ons verwachtte en ik daar benauwd van werd. Ik schaam me voor mijn weerstand, maar ik ben ook bang dat ik mezelf helemaal kwijt raak als ik geen nee leer zeggen.
Ik dacht altijd dat onze vriendschap met Rob en Anja sterk genoeg was voor alles, totdat mijn man na zijn pensioen een half jaar vrijwilligerswerk in het buitenland wilde gaan doen. Ik zag hoe Anja stiller en banger werd door haar gezondheidsklachten, maar ik zag ook hoe Kees eindelijk weer ergens van ging glimmen. Ik ben nog steeds niet zeker of ik toen voor de juiste persoon ben opgekomen.
Ik dacht altijd dat Marijke en ik elkaar zonder veel woorden begrepen, juist omdat we al veertig jaar met onze mannen bevriend waren. Toen mijn geheugenproblemen en ons geldgebrek ineens heel praktisch werden, vroeg ik haar iets wat me enorm veel schaamte kostte. Haar antwoord heeft onze vriendschap kleiner gemaakt dan ik ooit voor mogelijk hield.
Ik vertel hoe mijn man en ik een jaar lang vrijwel dagelijks voor onze oudste vrienden klaarstonden toen hij ernstig ziek werd. Wat begon als vanzelfsprekende hulp uit liefde, werd langzaam iets waar we niet meer aan konden voldoen zonder onszelf kwijt te raken. Ik zit nog steeds met schuldgevoel, omdat zij onze stap terug ziet als verraad.
Ik dacht altijd dat onze vriendschap met Henk en Marja tegen alles bestand was, juist omdat we elkaar al veertig jaar kenden. Sinds hun pensioen willen zij een deel van hun leven naar Spanje verplaatsen en verwachten ze dat wij daarin meegaan. Ik merk nu pas hoe pijnlijk het is als twee mensen die altijd naast je liepen ineens vinden dat je stil bent blijven staan.
Ik dacht dat mijn pensioen vooral ruimte zou geven voor dingen die ik al jaren voor me uitschoof. Toen ik me inzette voor een buurtproject, merkte ik hoe diep de verwachtingen van onze oudste vriendenkring eigenlijk zaten. Ik heb nog steeds niet besloten of ik onze reis moet afzeggen, maar de vanzelfsprekendheid tussen ons vier is weg.
Ik ben 63 en ik worstel ermee dat onze oudste vriendschap is veranderd in iets wat steeds meer op zorg lijkt. Mijn man vindt dat we grenzen moeten trekken, terwijl ik bang ben dat we Theo en Marjan in de steek laten nu Marjan zo ziek is. Sinds we onze vakantie hebben geboekt, voelt zelfs een paar dagen weggaan alsof we iets onherstelbaars doen.
Ik ben 61 en ik heb meer dan dertig jaar alles gedeeld met mijn vriendin Ingrid en haar man Paul. Toen zij vastliepen in de zorg voor haar moeder in Spanje, vroegen ze iets van ons waarvan ik niet wist dat je het überhaupt aan vrienden kon vragen. Mijn man Henk ziet eindelijk zijn pensioen voor zich, terwijl ik sinds dat telefoontje vooral wakker lig van wat een nee met een vriendschap kan doen.
Ik dacht altijd dat vriendschap vanzelf betekende dat je er bent als het moeilijk wordt. Nu Theo beginnende dementie heeft, merk ik dat mijn vrouw en ik bang zijn om ons eigen leven kwijt te raken aan de zorg voor hem en Marijke. Ik heb een reis geboekt waar ik me tegelijk op verheug en diep voor schaam.
Ik vertel hoe mijn vrouw en ik klem kwamen te zitten tussen twee vrienden die we al meer dan dertig jaar kennen. Hij kon niet meer zorgen voor zijn depressieve vrouw en vroeg ons om het tijdelijk over te nemen. Ik dacht dat we konden helpen zonder partij te kiezen, maar zo eenvoudig bleek het niet te zijn.