Op een grauwe zaterdagochtend in Haarlem schrok ik me kapot toen ik de voordeur openzwaaide en onze nieuwe hondenoppas, Koosje, bloedend aan haar poot zag staan in de regen. Mijn handen beefden terwijl ik haar probeerde binnen te slepen zonder het modderige vloerkleed te ruïneren, maar het was die schim van pijn en vertrouwen in haar ogen die alles veranderde. Hoe had deze pluk haar, gevonden bij het uitlaatveldje, ons ineens in het middelpunt van het huishouden gezet en mij tot keuzes gedwongen die ik nooit had willen maken?