Na mijn pensioen wilde ik eindelijk samen leven, maar Marijke kreeg ineens een nieuw leven zonder mij
Ik dacht dat mijn pensioen het begin zou zijn van rustige jaren met mijn vrouw Marijke, dichter bij onze kinderen en met tijd voor alles wat we hadden uitgesteld. Toen zij gevraagd werd om voorzitter te worden van een stichting in onze nieuwe woonplaats, zag ik haar opbloeien op een manier die ik al jaren niet meer had gezien. Tegelijk merkte ik dat ik me schaamde voor hoe alleen ik me voelde in een huis waar we juist samen zouden gaan wonen.