Sinds Kees ziek werd, lijkt onze vriendschap alleen nog in hun woonkamer te mogen bestaan

Ik ben 68 en mijn vrouw Marjan en ik zijn al ruim dertig jaar bevriend met Kees en Ingrid. Sinds Kees beginnende dementie heeft, probeert Ingrid alles zo veilig mogelijk te maken, maar daardoor voelen wij ons steeds minder vriend en steeds meer onderdeel van een strak zorgplan. Ik schaam me voor hoeveel ik ons oude leven mis, juist omdat Kees er nog gewoon is.

Na veertig jaar vriendschap durfde ik niet meer samen op vakantie

Ik ben 68 en heb samen met mijn vrouw Marjan al bijna veertig jaar een hechte vriendschap met Theo en Els. Sinds Theo chronisch ziek is, merk ik dat onze vriendschap langzaam is veranderd in iets waarvoor ik bang ben geworden. Ik schaam me daarvoor, omdat ik weet dat hij zich juist nu door ons in de steek gelaten voelt.

Sinds de ziekte van Henk voelt onze vriendschap niet meer als vriendschap, maar als een rooster dat nooit ophoudt

Ik ben 68 en heb ruim veertig jaar een hechte vriendschap gehad met Henk en Marijke, samen met mijn man Rob. Sinds Henk chronisch ziek is, zijn wij ongemerkt steeds meer gaan regelen, rijden en aanpassen, totdat ik merkte dat ik zelfs bang werd als mijn telefoon ging. Ik wil hen niet kwijt, maar ik weet ook niet hoe ik nog ruimte voor onszelf kan vragen zonder dat het voelt alsof we Henk laten vallen.

Na veertig jaar vriendschap zei ik nee tegen hun verzoek, en nu voelt zelfs onze vakantie verkeerd

Ik dacht altijd dat onze vriendschap met Kees en Marjan tegen alles bestand was, totdat Kees chronisch ziek werd en wij langzaam hun vaste opvangnet werden. Ik wilde niet hard zijn, maar ik merkte dat ik geen ruimte meer had voor mijn eigen leven, mijn huwelijk en zelfs mijn eigen gedachten. Toen ik weigerde onze vakantie af te zeggen, bleek dat een nee na veertig jaar vriendschap veel zwaarder kan wegen dan ik ooit had verwacht.

Na veertig jaar vriendschap durfde ik een weekend weg te gaan zonder hen

Ik ben 67 en mijn man en ik zijn al meer dan veertig jaar bevriend met Marijke en Theo. Sinds Marijke door haar ziekte steeds minder kan, is onze vriendschap ongemerkt veranderd in iets waar ik bijna geen adem meer in krijg. Toen ik een weekend met andere vrienden wegging terwijl zij hulp nodig had, bleek hoe verschillend mijn man en ik naar loyaliteit kijken.

Na veertig jaar vriendschap zei ik voor het eerst dat we niet meer elke week konden komen

Ik ben 68 en mijn vrouw Marjan en ik zijn al bijna veertig jaar bevriend met Kees en Anja. Sinds Kees beginnende dementie heeft, zijn onze etentjes en uitstapjes langzaam veranderd in iets waar we tegenop zien, terwijl Anja steeds meer van ons verwacht. Ik voel me schuldig omdat ik haar verdriet zie, maar ik merk ook dat ik mijn eigen leven kwijt begin te raken.

Ik zei voor het eerst nee tegen mijn dochter, omdat ik mijn eigen risico moest betalen

Ik leef van mijn AOW en dacht lange tijd dat ik mijn dochter hielp door telkens kleine bedragen over te maken. Pas toen ik zelf medische kosten kreeg die ik niet meer kon wegdrukken, besefte ik hoe ver ik mezelf op de tweede plaats had gezet. Ons contact werd een tijd stil, maar uiteindelijk veranderde er iets wat ik niet meer had verwacht.

Mijn man wil naar het straatfeest, maar ik kan die hele buurt even niet meer aan

Ik woon al dertig jaar in dezelfde Friese straat, waar iedereen alles van elkaar weet en meestal ook voor elkaar klaarstaat. Na mijn burn-out ben ik gestopt met de vaste koffieochtenden en buurtactiviteiten, omdat zelfs gezelligheid voor mij te veel werd. Nu wil mijn man zonder mij naar het straatfeest, en ik merk dat ik niet weet of ik hem dat kan gunnen.