Ik ben 63 en sinds mijn pensioen is onze maandelijkse vriendenavond een vast punt geworden waar ik me aan vasthoud. Mijn man zegt dat hij er al jaren ongelukkig van wordt en alleen nog mee wil als de hele groep verandert. Ik begrijp dat hij meer wil dan steeds hetzelfde rondje, maar ik voel me alsof ik moet kiezen tussen hem en de mensen die al veertig jaar bij ons leven horen.