Ik ben 63 en heb mijn beste vriendin Marijke zien veranderen sinds haar man Henk overleed. Toen ze vertelde dat ze haar huis wilde verkopen en naar Portugal wilde vertrekken, voelde ik me niet alleen bezorgd maar ook verlaten. Ik weet nog steeds niet of ik haar probeer te beschermen of dat ik bang ben voor wat er van ons overblijft als zij echt gaat.
Ik dacht dat mijn pensioen het begin zou zijn van de tijd die eindelijk ook een beetje van mij was. Toen mijn man sneller achteruitging dan we ooit hadden verwacht, werd ik ongemerkt zijn planning, geheugen, chauffeur en geruststelling. Nu ik voor een jaar naar Portugal kan voor werk waar ik altijd van heb gedroomd, voelt iedere keuze alsof ik iemand in de steek laat.
Ik dacht dat ik eindelijk mocht uitkijken naar een leven waarin ik niet meer voor iedereen hoefde te zorgen. Toen onze zoon met een burn-out en depressie instortte, wilde mijn man alles opgeven om bij hem te gaan wonen. Ik schaam me voor sommige gedachten die ik toen had, maar ik weet nog steeds niet of grenzen stellen hetzelfde is als iemand in de steek laten.
Na veertig jaar samen begint het pensioen, maar in plaats van quality time voelt Annelies zich plotseling een bijrol in haar eigen huwelijk. Terwijl Henk opgaat in zijn vriendengroep, groeit de kloof tussen hen onoverbrugbaar. Is zij te bezitterig of is hij simpelweg egoïstisch?
Ik stond in mijn eigen keuken toen mijn beste vriend van veertig jaar me aankeek alsof ik hem had verraden, alleen omdat ik eindelijk voor mezelf wilde kiezen. Wat voor mij voelde als een laatste kans op vrijheid, voelde voor hem als verlating, en die botsing heeft alles opengetrokken wat we jarenlang nooit hardop hadden gezegd. Ik vertel dit omdat ik nog steeds niet weet of ik moedig ben geweest of gewoon egoïstisch, en omdat ik denk dat meer mensen dit soort stille loyaliteiten herkennen.
Dertig jaar vriendschap en een gezamenlijke droom voor de toekomst, maar dan gooit één persoon alles overboord. Henk wil vertrekken naar Portugal en vraagt zelfs om financieel mee te helpen aan zijn ontsnapping. Is dit een dapper streven naar geluk of puur egoïsme ten koste van iedereen?
Een droom van een commune in Portugal zet een vriendschap van veertig jaar op de proef. Moet Arthur alles opgeven om loyaal te blijven, of is de prijs voor dit avontuur simpelweg te hoog?