Ik ben 67 en zou samen met mijn man en onze beste vrienden een huis in Frankrijk kopen, een plan waar we bijna ons hele volwassen leven over hadden gepraat. Maar sinds mijn man lichamelijk achteruitgaat, komt alles op mij neer en merkte ik dat ik niet meer kon doen alsof dat vanzelfsprekend was. Toen ik vlak voor de handtekening stop zei, voelde het alsof ik niet alleen een huis afwees, maar ook een deel van onze vriendschap.