Ik dacht altijd dat ik mijn zoon vooral moest loslaten, omdat hij daar zelf het gelukkigst van werd. Toen hij ons vroeg om de overwaarde van ons huis te gebruiken voor zijn plan in Portugal, merkte ik dat loslaten iets heel anders is dan jezelf financieel overleveren. Ik ben nog steeds trots op hem, maar ik weet niet of hij begrijpt wat hij eigenlijk van ons vroeg.
Een zoon met een zware depressie is ingetrokken bij zijn ouders, maar wat begon als tijdelijke hulp is veranderd in een verstikkende routine. Terwijl de vader volledig opgaat in de zorg, voelt de moeder haar eigen leven en huwelijk langzaam wegglippen. Waar trek je de grens tussen onvoorwaardelijke liefde en totale zelfopoffering?
Hoe ver kun je gaan om iemand te beschermen die dat niet wil? Gerrit probeert zijn vrouw te behoeden voor de gevaren van haar beginnende dementie, maar zijn geheimhouding drijft zijn zoon tot wanhoop en zijn vrouw tot woede. Nu staat hij voor een hartverscheurende keuze: kiest hij voor de veiligheid van zijn vrouw of voor haar laatste restje waardigheid en autonomie?
Kiezen voor je eigen droom of voor je gezin in crisis? Annelies staat voor een hartverscheurende keuze tussen de overname van haar praktijk en de wanhoop van haar dochter en kleinkinderen. Is het egoïstisch om je eigen identiteit te beschermen, of laat ze haar familie in de steek?