In dit verhaal deel ik de pijnlijke beslissing die ik heb genomen toen ik mijn zoon en schoondochter vroeg mijn huis te verlaten. Ik worstelde met mijn grenzen, verdriet en schuldgevoel, maar ook met de vraag waar moederlijke opoffering eindigt en zelfzorg begint. Mijn verhaal is een uitnodiging tot een eerlijk gesprek over familiegrenzen, liefde en verantwoordelijkheid.
Mijn man en ik verhuisden vol hoop naar Zandvoort om eindelijk ons droomleven aan zee te beginnen. Maar onze familie zag ons nieuwe huis als een gratis vakantieadres, waardoor onze rust en relatie onder druk kwamen te staan. Deze ervaring dwong mij om grenzen te stellen, zelfs tegenover de mensen van wie ik het meest houd.
Op een regenachtige zaterdagmiddag deden mijn vrouw en ik alsof we niet thuis waren toen onze dochter en kleinkinderen voor de deur stonden. Mijn hart bonsde van schuld en schaamte, maar ook van opluchting en uitputting. Dit is het verhaal van hoe grootouder zijn soms een last kan worden, en hoe moeilijk het is om voor jezelf te kiezen.
