Ik dacht dat mijn pensioen rust zou brengen, maar het werd het begin van de hardste strijd uit mijn leven. Toen ik mijn oude routines losliet en een nieuw pad koos, voelden mijn beste vrienden zich verraden en stond ineens alles op losse schroeven. Ik vertel hoe vrijheid, schuldgevoel en loyaliteit ons na tientallen jaren vriendschap bijna uit elkaar trokken.
Ik zat in een koud vakantiehuisje tegenover de mensen met wie ik bijna mijn hele volwassen leven had gedeeld, toen ze zeiden dat onze vriendschap stilstond. Ik probeerde mijn man te verdedigen, maar ondertussen voelde ik ook mijn eigen paniek opkomen, omdat ik zag hoe we langzaam uit hun leven werden geduwd. Soms vraag ik me af of je na veertig jaar nog mag weigeren om iemand achterna te lopen, ook als dat betekent dat je elkaar kwijtraakt.
Ik zat nog met mijn hand om het wijnglas toen mijn man, midden in een etentje met onze oudste vrienden, zei dat hij dit jaar niet mee zou gaan naar Frankrijk. Ik voelde in één seconde hoe veertig jaar aan gewoontes, loyaliteit en onderlinge afspraken begonnen te schuiven. Sindsdien vraag ik me af of ik hem moet laten kiezen voor zichzelf, of dat ik moet vechten voor alles wat ons zo lang bij elkaar heeft gehouden.
Na dertig jaar trouw staat ze voor een onmogelijke keuze. Een droomkans om zichzelf eindelijk te ontplooien botst frontaal met de verwachtingen van haar man. Kiest ze voor haar eigen geluk of voor de rust in haar huwelijk?
Een vriendschap van veertig jaar versus een meisje dat alles is kwijtgeraakt. Elena moet kiezen tussen de loyaliteit aan haar vertrouwde kring en een nieuwe passie die haar leven compleet op zijn kop zet. Kan een vriendschap overleven als de prioriteiten verschuiven?
Mijn naam is Els en ik sta op een splitsing van liefde, loyaliteit en eenzaamheid. Kees en ik waren altijd een team, maar nu mijn lichaam me in de steek laat voel ik me meer alleen dan ooit. Kan liefde standhouden als men elkaar steeds minder kan bereiken?