Mijn naam is Marloes en dit is het verhaal van mijn worsteling met het moederschap, het onbegrip van mijn man en mijn eigen grenzen. Elke dag kreeg ik te horen dat ik ‘niets deed’, terwijl ik vocht tegen uitputting, eenzaamheid en schuldgevoel. Dit is mijn roep om begrip en steun, maar ook mijn vraag: waar zijn we als samenleving de mist in gegaan?
Mijn naam is Penelope van Dijk. Dit is het verhaal van hoe mijn vader Mark en ik verwikkeld raakten in een strijd om begrip, liefde en rechtvaardigheid, nadat ik besloot op kamers te gaan in Utrecht. Het is een verhaal over familie, verwachtingen en de pijnlijke zoektocht naar erkenning.
Alles begon met een simpel telefoontje van mijn dochter, maar eindigde in tranen, woede en diepe twijfel aan mezelf als moeder en oma. Ik stemde toe om op mijn zieke kleinzoon te passen omdat niemand anders kon, maar bleef achter met het gevoel gebruikt en niet begrepen te zijn. Dit is mijn verhaal, een roep om begrip voor alle grootouders die zich net zo voelen.
