Mijn naam is Marijke en ik woon al mijn hele leven in een klein dorpje in Noord-Brabant. Mijn hart is zacht voor mijn kleindochter, maar nu mag ik haar niet meer zien omdat mijn schoonzoon vindt dat ik haar gezondheid in gevaar breng. Heb ik echt zo’n grote fout gemaakt, of is dit gewoon het lot van elke oma die te veel van haar kleinkind houdt?
Alles begon met één zin van mijn zus: ‘We kunnen je niet helpen, Marloes. Iedereen heeft zijn eigen leven.’ Op dat moment voelde ik mijn wereld instorten – niet alleen door de diagnose kanker, maar vooral door de kilte van mijn familie. Dit is het verhaal van mijn strijd om te overleven, in een wereld waarin de mensen die het dichtst bij me stonden, het verst weg bleken te zijn.
Mijn naam is Marjolein en ik vertel het verhaal van de moeilijkste keuze uit mijn leven: de strijd tussen mijn eigen hart en dat van mijn kinderen. In een wereld waar wonderen zeldzaam zijn, moest ik vechten voor het leven van mijn drieling, ondanks de waarschuwingen van artsen. Dit is een verhaal over moed, familieconflicten en de kracht van moederliefde.
Het begon als een gewone ochtend, tot mijn vrouw Marieke plotseling in elkaar zakte in onze keuken. In het ziekenhuis kreeg ik te horen dat haar kansen klein waren, en ik stond machteloos onder haar raam, biddend om een wonder. Dit is mijn verhaal over angst, liefde en het onverwachte moment waarop hoop terugkeerde.
Op een ijskoude kerstochtend werd mijn zoon geboren zonder hartslag. Terwijl de artsen vochten voor zijn leven, stond mijn wereld stil en werd ik geconfronteerd met het diepste verdriet en de grootste hoop. Nu, maanden later, kijk ik terug op die dag en vraag ik me af: wat betekent een wonder echt?
