Ik dacht altijd dat mijn moeder een reservesleutel had voor noodgevallen, niet om zomaar mijn leven binnen te lopen. Toen ik ontdekte dat zij en mijn tante in mijn appartement in Utrecht mijn papieren hadden bekeken, voelde ik me ineens een kind dat zich moest verantwoorden. Het heeft maanden geduurd voordat we weer voorzichtig contact konden hebben, met afspraken die voor mij eigenlijk vanzelfsprekend hadden moeten zijn.