Ik verloor bijna onze vriendschap van dertig jaar toen eenzaamheid veranderde in een eis waar niemand tegenop kon
Ik zat aan de keukentafel toen mijn oudste vriendin mij met trillende stem vroeg om haar man volledig uit ons leven te snijden, en ik voelde meteen dat er iets onherstelbaar was verschoven. Ik probeerde loyaal te blijven aan iedereen, maar tussen een man die zijn droom in het buitenland volgde en een vrouw die thuis langzaam instortte, werd onze hechte vriendengroep een slagveld van schuld, stilte en verwijten. Ik vertel dit omdat ik nog steeds niet weet of ik iemand heb laten vallen, of dat ik eindelijk een grens heb getrokken die veel eerder nodig was.