Ik was net met pensioen toen onze dochter vroeg of wij drie dagen per week bij haar konden wonen om voor haar zoontje te zorgen. Mijn vrouw zei meteen ja, terwijl ik vooral voelde dat ons eigen leven langzaam verdween zonder dat iemand daar hardop over sprak. Nu wil ze zelfs ons huis verhuren en ik schaam me ervoor dat ik niet alleen medelijden voel, maar ook verzet.