Ik ben 68 jaar en woon alleen in een flat in Rotterdam. Mijn kinderen willen niet dat ik bij hen intrek, ondanks mijn eenzaamheid en verlangen naar gezelschap. Dit is mijn verhaal over familie, afwijzing en de zoektocht naar betekenis op latere leeftijd.
Mijn zoon stuurde me een bericht dat mijn hart brak: hij wilde niet dat ik op het verjaardagsfeestje van mijn kleinzoon kwam, omdat ‘oma de sfeer verpest’. In dit verhaal deel ik mijn pijn van afwijzing, mijn zoektocht naar begrip voor mijn eigen fouten en mijn strijd om mijn plek in de familie terug te winnen. Het is een verhaal over verlangen, trots en de vraag of je ooit kunt herstellen wat kapot is gegaan.
Ik dacht dat ik welkom was bij mijn zoon en zijn vrouw, maar op de drempel werd ik afgewezen. Mijn leven draaide altijd om mijn zoon, maar nu voelde ik me overbodig en ongewenst. Deze dag veranderde alles wat ik dacht te weten over liefde, familie en mezelf.
Mijn naam is Halina en al vijf jaar ben ik niet welkom in het huis van mijn zoon. Mijn schoondochter wil mij niet zien, en ik voel me steeds eenzamer en overbodiger. Dit is mijn verhaal over moederliefde, afwijzing en de pijnlijke vraag of ik dit echt verdien.
