Onze dochter wil terug naar Nederland, maar alleen als wij ons huis opgeven

Ik dacht altijd dat ons huis groot genoeg was voor herinneringen én voor de toekomst. Sinds onze dochter vanuit Zweden steeds vaker over zorg en nabijheid begint, voelt elke kamer ineens alsof we er verantwoording over moeten afleggen. Ik weet niet of ik koppig ben, of gewoon nog niet klaar om weg te gaan uit het huis waar ons leven zit.

Na veertig jaar vriendschap boekten we een reis terwijl Theo achteruitging

Ik dacht altijd dat vriendschap vanzelf betekende dat je er bent als het moeilijk wordt. Nu Theo beginnende dementie heeft, merk ik dat mijn vrouw en ik bang zijn om ons eigen leven kwijt te raken aan de zorg voor hem en Marijke. Ik heb een reis geboekt waar ik me tegelijk op verheug en diep voor schaam.