Op een dag viel mijn hond Bobbie plotseling van de bank, en zijn onrustige blaf vulde de kamer terwijl de regen tegen het raam sloeg. Ik pakte zijn natte, trillende lichaam op, ruikend naar bladerige herfst en oude rook, en wist dat ik nu moest handelen. Die nachtmerrie bracht oude schuld omhoog—de schuld omdat ik niet voor mijn zwangere vrouw opkwam toen mijn familie haar weg wilde sturen; door Bobbie heb ik eindelijk de confrontatie aangedurfd en keuzes gemaakt die mijn leven onomkeerbaar veranderden.