Ik kwam midden in een plensbui thuis toen Luno, een magere grijze straathond, met een bebloede poot voor mijn flatdeur lag. Die avond kantelde alles: door hem moest ik blijven, zorgen, keuzes maken die mijn hele toekomst veranderden. Door Luno raakte ik niet alleen verwikkeld in een strijd met mijn huisbaas en mijn eigen angsten, maar vond ik ook onverwacht een nieuwe band met mijn zoon Sam.