Mijn naam is Lúcia, ik ben tweeënzeventig jaar oud en ik heb besloten mijn kinderen niet langer in het weekend te bezoeken. Wat ik in mijn familie zie, doet me diep pijn en ik moest een moeilijke keuze maken om mijn waardigheid te behouden. Dit is het verhaal van mijn stilte, mijn eenzaamheid en de liefde die blijft, zelfs als alles lijkt te breken.
Mijn dochter Marieke is 38 en verlangt intens naar een kind, maar heeft geen partner. Haar wens brengt ons als moeder en dochter dichter bij elkaar, maar roept ook twijfels, angsten en familieconflicten op. Ik deel mijn worsteling, hoop en liefde in deze emotionele zoektocht naar wat het beste is voor haar – en voor ons beiden.
Toen onze kinderen uit huis gingen, voelde het alsof het huis zijn ziel verloor. Mijn man en ik moesten opnieuw leren praten, dromen en leven zonder de chaos van een druk gezin. Dit is mijn verhaal over verdriet, hoop en het onverwachte geluk dat we samen terugvonden.
Mijn naam is Marloes en dit is het verhaal van hoe de onverwachte geboorte van onze zoon, Daan, mijn leven en dat van mijn man, Jeroen, volledig op zijn kop zette. Tussen slapeloze nachten, ruzies en het gevoel nooit genoeg te zijn, ontdekte ik hoe moeilijk het is om hulp te vragen en mijn kwetsbaarheid toe te geven. Maar misschien schuilt er juist in die kwetsbaarheid de kracht om opnieuw te beginnen.