Op een stormachtige avond gleed ik uit op de trappen van mijn flat. Mijn hond Bram, een bastaard met ruige vacht, bleef onophoudelijk bij mij terwijl ik, gescheiden en uitgeput, niet wist hoe verder. Dankzij Bram durfde ik hulp te vragen, raakte ik opnieuw in contact met mijn dochter en vond ik een nieuw doel in mijn leven.