Vanaf mijn eerste herinneringen ben ik het onzichtbare cement dat ons gezin bij elkaar hield, maar niemand leek dat op te merken. Jarenlang hield ik mijn gedachten, dromen en gevoelens voor mezelf terwijl ik de rol van stille bemiddelaar speelde, tot ik op een dag besloot dat het tijd werd mijn eigen stem te laten horen. In dit verhaal deel ik mijn worsteling, mijn zoektocht naar aandacht en mijn hunkering om eindelijk echt gezien te worden.