Een zoon met een zware depressie is ingetrokken bij zijn ouders, maar wat begon als tijdelijke hulp is veranderd in een verstikkende routine. Terwijl de vader volledig opgaat in de zorg, voelt de moeder haar eigen leven en huwelijk langzaam wegglippen. Waar trek je de grens tussen onvoorwaardelijke liefde en totale zelfopoffering?